Münasibətlərdə xoşbəxtliyin sirrinin ortaq maraqlar və eyni xarakter xüsusiyyətləri olduğu uzun illər düşünülüb. Lakin yeni elmi araşdırma göstərir ki, romantik münasibətlərdə əsas amil tərəfdaşların həqiqətən nə qədər oxşar olması deyil, bir-birlərini nə qədər uyğun və yaxın hiss etmələridir.
Miçiqan Universitetinin alimləri tərəfindən aparılan və Journal of Social and Personal Relationships jurnalında yayımlanan geniş araşdırmada onilliklər ərzində aparılmış 339 elmi tədqiqat təhlil edilib. Tədqiqatçılar münasibətlərdə “oxşarlıq hipotezi”ni araşdıraraq, cütlüklərin bənzər xüsusiyyətlərə sahib olmasının xoşbəxtliyə təsirini qiymətləndiriblər.
Nəticələr göstərib ki, münasibət məmnuniyyətində ən mühüm rol oynayan amil “qəbul edilən oxşarlıq”dır. Yəni tərəfdaşların bir-birinə nə qədər bənzəməsi yox, özlərini bir-birlərinə nə qədər yaxın və uyğun hiss etmələri daha böyük əhəmiyyət daşıyır.
Araşdırmaya görə, cütlüklər eyni dəyərləri paylaşdıqlarını, oxşar həyat tərzinə sahib olduqlarını və bir-birlərinin düşüncələrini anladıqlarını hiss etdikdə münasibətlərindən daha çox razı qalırlar.
Alimlər bildirirlər ki, oxşarlıq münasibətlərdə bir neçə mühüm üstünlük yaradır. Bu, insanın dünyagörüşünün təsdiqlənməsinə, qarşılıqlı qəbul hissinin artmasına və tərəfdaş tərəfindən başa düşüldüyünü hiss etməsinə kömək edir.
Psixologiyada geniş yayılmış “əks qütblər bir-birini çəkir” fikri isə bu araşdırmada güclü elmi dəstək almayıb. Tədqiqatçılar fərqli xarakterlərin bəzən bir-birini tamamlaya biləcəyini qeyd etsələr də, fərqliliklərin özlüyündə münasibəti daha xoşbəxt etdiyini göstərən kifayət qədər sübut olmadığını bildiriblər.
Araşdırmaların böyük hissəsi ABŞ və digər Qərb ölkələrində aparılıb. Təhlilə daxil edilən işlərin 74 faizi qadın və kişi cütlüklərini, 46 faizi isə yalnız evli cütlükləri əhatə edib.
Mütəxəssislərin fikrincə, uzunmüddətli və xoşbəxt münasibət üçün əsas sual “Biz nə qədər eyniyik?” deyil, “Bir-birimizi nə qədər anlayır və eyni istiqamətə baxırıq?” olmalıdır.
Leyla Demokrat.az
