Makaron uzun illər çəki artımı və qan şəkərinin yüksəlməsi ilə əlaqələndirildiyindən pəhriz saxlayanların müzakirə etdiyi qidalar sırasındadır. Lakin onun orqanizmə təsirini yalnız tərkibindəki un müəyyən etmir. Makaronun növü, bişirilmə dərəcəsi və hansı qidalarla birlikdə yeyilməsi də mühüm rol oynayır.
Makaronun forması və quruluşu nişastanın həzm fermentləri ilə təmasının sürətinə təsir göstərə bilər. Bu isə karbohidratların həzm olunmasına və qlükozanın qana keçmə sürətinə təsir edir.
Penne, rigatoni və fusilli kimi qalın, içiboş və ya buruq formalı makaronların quruluşu nişastanın həzm olunmasını müəyyən qədər ləngidə bilər. Bununla belə, makaronun formasının qan şəkərinə təsiri onun hazırlanma üsulundan və tərkibindən də asılıdır. Buna görə bütün qalın makaron növlərinin mütləq daha sağlam olduğunu söyləmək düzgün deyil.
Makaronu necə bişirmək daha faydalıdır?
Əsas məqamlardan biri makaronu həddindən artıq bişirməməkdir. İtalyan mətbəxində "al dente" adlanan üsulda makaron yüngülcə diri saxlanılır. Belə bişirildikdə nişastanın həzm olunması daha yumşaq bişirilmiş makaronla müqayisədə ləngiyə bilər. Lakin bu üsul makaronu avtomatik olaraq liflə zəngin qidaya çevirmir.
Digər vacib amil makaronun hazırlanmasında istifadə edilən undur. Tam buğda, noxud və mərcimək unundan hazırlanan növlər lif və digər qida maddələri baxımından adi ağ undan hazırlanan makaronlardan üstün ola bilər.
Mütəxəssislərin tövsiyələrinə uyğun olaraq, makaronu zeytun yağı, tərəvəz və zülal mənbələri ilə - məsələn, balıq, yumurta və ya paxlalılarla birlikdə yemək daha balanslı qidalanmağa kömək edir.
Beləliklə, makaronu rasiondan tamamilə çıxarmağa ehtiyac yoxdur. Əsas məsələ onun növünü düzgün seçmək, bişirilmə dərəcəsinə diqqət yetirmək və porsiyanın ölçüsünü nəzərə almaqdır.
